Onderzoekers voerden een gerandomiseerde gecontroleerde parallelstudie uit van acht weken bij professionele mannelijke voetballers van 18–35 jaar. Ze hadden minimaal vijf jaar trainingsachtergrond en ten minste vijf trainingssessies per week. In totaal namen zestig spelers deel, waarvan 45 deelnemers het volledige protocol voltooiden. De deelnemers combineerden hun reguliere kracht- en duurtraining met dagelijkse eiwitsuppletie van 30 gram. Vier interventiegroepen kregen verschillende supplementen: wei-eiwitconcentraat, rijsteiwitisolaat, erwteneiwitisolaat of een mengsel van rijst- en erwteneiwit.

De studie omvatte metingen bij baseline, na vier weken en na acht weken. Onderzoekers analyseerden fecesmonsters met 16S-rRNA -techniek. Zo brachten zij de diversiteit van bacteriën, de samenstelling van bacteriële groepen en hun mogelijke metabole functies in kaart. De onderzoekers controleerden het dieet streng met voedingsdagboeken en begeleiding door een voedingsdeskundige.

Bij alle eiwitinterventies bleef de diversiteit van het darmmicrobioom stabiel. Dit betekent dat het totale aantal en de variatie aan bacteriën in de darm gedurende de studie niet veranderden. Wei-eiwitsuppletie ging gepaard met een toename van Bacteroidetes en veranderingen in enkele bacteriële genera, waaronder Sutterella en Hungatella. Rijsteiwit vertoonde relatief stabiele microbiële patronen maar een hogere voorspelde aanwezigheid van bacteriën die betrokken zijn bij succinaat-naar-butyraatfermentatie. Erwteneiwit en het gemengde supplement lieten meer variatie tussen individuen zien en een afname van enkele fermentatieve bacteriën. Functionele analyse liet kleine verschuivingen zien in metabole routes, bijvoorbeeld fermentatieprocessen en aminozuurmetabolisme.

De onderzoekers concludeerden dat verschillende eiwitbronnen specifieke bacteriële groepen en de voorspelde metabole capaciteit van het darmmicrobioom bij topsporters beïnvloeden. De totale microbiële diversiteit blijft echter grotendeels stabiel. De auteurs benadrukken dat het voor sporters nuttig kan zijn om voedingsstrategieën af te stemmen op de individuele reactie van het darmmicrobioom.

De studie kende enkele beperkingen. De onderzoekers includeerden uitsluitend jonge mannelijke topvoetballers, wat generalisatie naar vrouwen of recreatieve sporters beperkt. De analyse van metabole functies berustte op voorspellingen uit 16S-rRNA-data en niet op directe metingen van metabolieten zoals korteketenvetzuren.