Australische onderzoekers voerden de Plastic Exposure Reduction Transforms Health (PERTH)-studie uit. Eerst volgden zij een cohort van 211 gezonde volwassenen (58% vrouwen, gemiddelde leeftijd 43,1 jaar). Daarna namen 60 deelnemers uit dit cohort deel aan een gerandomiseerde pilotstudie van zeven dagen. De deelnemers verkeerden in goede gezondheid en waren niet zwanger of lacterend. Zij kregen een van vier interventies: voeding met minimale blootstelling aan plastic, dezelfde voeding gecombineerd met plasticvrij keukengerei en aangepaste bereidingswijzen, plasticvrije verzorgingsproducten of een combinatie hiervan. De controlegroep veranderde niets aan de leefstijl. De primaire uitkomstmaat was de verandering in concentraties van plasticgerelateerde stoffen (ftalaten en bisfenolen) in de urine.

In het observationele deel van de studie hingen sterk bewerkte, in plastic verpakte en ingeblikte voedingsmiddelen samen met hogere concentraties van plasticgerelateerde stoffen in de urine. Tijdens de interventiestudie bleef de energie-inname gelijk, terwijl de blootstelling aan plastic via de voeding afnam. De combinatie van voeding met minimale blootstelling aan plastic en plasticvrij keukengerei verlaagde de uitscheiding van mono-n-butylftalaat, monobenzylftalaat en bisfenol A significant. De gecombineerde voedingsinterventies hadden het grootste effect op de uitscheiding van plasticgerelateerde stoffen. Plasticvrije verzorgingsproducten alleen verlaagden uitsluitend de uitscheiding van mono-n-butylftalaat. De onderzoekers rapporteerden geen bijwerkingen of veiligheidsproblemen.

De onderzoekers concluderen dat beperking van contact tussen voeding en plastic de blootstelling aan verschillende ftalaten en bisfenolen al binnen zeven dagen kan verminderen. De grootste winst lijkt te ontstaan door plastic tijdens de hele voedselketen, van productie tot bereiding, zoveel mogelijk te vermijden.

De studie kent enkele beperkingen. De gerandomiseerde interventie duurde slechts zeven dagen en omvatte maar 60 deelnemers. Daardoor blijft onduidelijk of de lagere blootstelling op lange termijn aanhoudt en of dit ook leidt tot gezondheidswinst.