Glioblastoom is de meest agressieve en meest voorkomende kwaadaardige hersentumor bij volwassenen. De gemiddelde overleving ligt doorgaans tussen de 12 en 18 maanden, waardoor grote behoefte bestaat aan aanvullende behandelstrategieën. De onderzoekers voerden een prospectieve klinische studie uit bij 18 volwassenen met een nieuw gediagnosticeerd glioblastoom. De groep bestond uit acht vrouwen en tien mannen in de leeftijd van 34 tot 75 jaar. Alle patiënten ontvingen standaardzorg, waaronder chirurgische resectie indien mogelijk, gevolgd door radiotherapie en chemotherapie met temozolomide. Daarnaast boden gespecialiseerde diëtisten een ketogeen dieet aan als aanvullende behandeling. De begeleiding richtte zich op het bereiken en behouden van voedingsketose met lage bloedglucosewaarden, zonder bewuste calorierestrictie. Als klinisch relevant eindpunt gold een overleving van ten minste drie jaar na diagnose.

Zes van de achttien patiënten volgden het ketogene dieet langer dan zes maanden. In deze groep bereikten vier patiënten een overleving van drie jaar of langer, wat neerkomt op een driejaarsoverleving van 66,7%. Drie van hen leefden nog op het moment van analyse, met maximale overlevingsduren tot 84 maanden. Van de twaalf patiënten die het dieet korter dan zes maanden volgden, bereikte slechts één patiënt een overleving van drie jaar. De overige patiënten overleden gemiddeld na 15,7 maanden. De driejaarsoverleving in deze groep bedroeg 8,3%. Het verschil in overleving tussen beide groepen was statistisch significant. Bij patiënten die het dieet volhielden, bleven bloedglucosewaarden laag en handhaafde ketose zich ook tijdens chemotherapie en het gebruik van corticosteroïden. 

Het dieet bleek combineerbaar met standaard oncologische behandelingen en gaf geen aanleiding tot ernstige metabole bijwerkingen. De bevindingen ondersteunen verder onderzoek naar metabole therapieën als aanvulling op de huidige zorg.

De studie omvatte een klein aantal deelnemers en had geen gerandomiseerd of geblindeerd ontwerp. Vergelijkingen berusten deels op verschillen in therapietrouw, wat selectiebias kan veroorzaken.