Melatonine kan de behandeling van delirium bij gehospitaliseerde senioren ondersteunen. Preventie van delirium behoort ook tot de mogelijkheden, vooral bij hoogrisicopatiënten (hoge leeftijd) en in hoogrisicosituaties (chirurgische ingrepen, medicatie). Echter is nog niet aangetoond dat melatonine de ernst van een delirische aanval vermindert. Tot nog toe zijn slechts twee klinische studies met melatonine gedaan, en één studie met een melatonine-agonist (ramelteon).
Een delirium is een vorm van verminderd bewustzijn - aandachts- en focusverlies, verwarring, geheugenverlies, hallucinaties, desoriëntatie enzovoort - die niet verklaard kan worden door dementie. Deliria treden dikwijls op in ziekenhuissettings, bv. na een operatie. De vijf erkende risicofactoren zijn: fysieke beperkingen, ondervoeding, een blaaskatheder en medicatie (o.a. het nemen van meer dan drie medicamenten).
Kenmerkend is dat een onderbreking van een nachtrust een delirium kan inleiden. Dat zou betekenen dat deliria het gevolg kunnen zijn van een verstoord bioritme. Inderdaad hebben deliriumpatiënten een lage melatonineproductie en hebben onderzoekers kunnen meten dat een uitgevlakt dag-en-nachtritme het risico op delirium verhoogt. Melatonine kan het ontspoord bioritme enigszins corrigeren. Hierbij worden dosissen gebruikt van 0,5 mg tot 10 mg; 10 mg verminderde eens in een studie gedragssymptomen bij dementiepatiënten.
Referenties
Chakraborti D, Tampi DJ et al. Melatonin and melatonin agonist for delirium in the dlderly patients. Am J Alzheimers Dis Other Demen. 2014 Jun 18. pii: 1533317514539379
Nieuwsbriefartikel
Rubriek
Onderzoek
Auteur
Editienummer
