Onderzoekers voerden een twaalf maanden durende gerandomiseerde, dubbelblinde, gecontroleerde studie uit in een universitair ziekenhuis in Napels. Zij includeerden 98 ambulante volwassenen van 50 jaar en ouder. De gemiddelde leeftijd bedroeg ongeveer 63 jaar; 86,7% was vrouw en 13,3% man.

De onderzoekers verdeelden de deelnemers willekeurig in twee vergelijkbare groepen, met evenwicht in geslacht en aanwezigheid van osteosarcopenie, een combinatie van botontkalking en verlies van spiermassa en spierkracht. De interventiegroep (n = 50) dronk dagelijks 1 liter mineraalwater met 587 mg calcium, 128 mg magnesium, 256 mg bicarbonaat en 18,8 mg natrium. De controlegroep (n = 48) dronk 1 liter mineraalwater met lage mineraalconcentraties: 36 mg calcium, 4,9 mg magnesium, 30 mg natrium en 230 mg bicarbonaat.

De studie includeerde volwassenen met een normaal functionerend bewegingsapparaat en mensen met osteopenie, osteoporose, sarcopenie of osteosarcopenie. Twintig deelnemers hadden osteosarcopenie. Alle deelnemers functioneerden zelfstandig en gebruikten geen calcium- of magnesiumsupplementen.

De primaire uitkomstmaat betrof het aantal valincidenten na zes en twaalf maanden. Secundaire uitkomsten waren spiermassa van armen en benen, handknijpkracht, fysieke prestaties, loopsnelheid, lichamelijke activiteit, biochemische markers en kwaliteit van leven.

Alle deelnemers voltooiden de follow-up. Na zes maanden registreerden onderzoekers negen valincidenten in de mineraalarme groep en twee in de controlegroep. Het relatieve valrisico lag 82% lager in de mineraalrijke groep. Na twaalf maanden verdween dit verschil. In de subgroep met osteosarcopenie vonden onderzoekers geen significant verschil in valincidentie.

Na twaalf maanden lag de spiermassa van armen en benen, gecorrigeerd voor lengte, significant hoger in de mineraalrijke groep. Ook in de osteosarcopeniesubgroep nam deze maat significant toe na zes en twaalf maanden. Spierkracht en fysieke prestaties verschilden niet significant tussen de groepen. Serumwaarden bleven vergelijkbaar, maar de mineraalrijke groep vertoonde een hogere uitscheiding van magnesium en calcium in de urine.

De onderzoekers concluderen dat calcium- en magnesiumrijk mineraalwater kan bijdragen aan tijdelijke valreductie en behoud van spiermassa. De studie had voldoende power voor de primaire uitkomst, maar niet voor subgroepanalyses. Variatie in voedingsinname kan de resultaten hebben beïnvloed.