Pasgeborenen hebben relatief veel bruin vet ter bescherming tegen de kou, maar het meeste bruin vet gaat op volwassen leeftijd verloren. Het witte vet wordt gebruikt om overtollige energie op te slaan in grote triglyceridedruppels, meestal op buik, dijen en heupen. Bruin vet bestaat echter uit kleinere druppels met veel mitochondriën, die vet verbranden om warmte te produceren. Jarenlang hebben onderzoekers gezocht naar therapieën die het witte vet van een volwassene kunnen transformeren in bruin vet. Dat proces wordt ′browning′ genoemd, wat van nature kan optreden als het lichaam wordt blootgesteld aan koude temperaturen.

Het voordeel van de pleister is dat deze het medicijn als nanodeeltjes direct lokaal geleidelijk aan de vetreserves afgeeft, zodat de rest van het lichaam er geen bijwerkingen van ondervindt zoals via pillen of injecties gebeurt. Als medicijn werd één van de stoffen gebruikt die erom bekend staan ′browning′ en insulinegevoeligheid te bevorderen: rosiglitazon of de bèta-adrenerge agonist CL316243. De muizen kregen vier weken lang elke drie dagen een nieuwe pleister op hun buik, die het medicijn geleidelijk aan het vet afgaf. Daardoor raakten ze op die plek 20 % vet kwijt. Bovendien daalde hun bloedsuikergehalte significant. De resultaten zijn nog niet bij mensen bevestigd.