In het Rotterdamse onderzoek bij kinderen werden ruim drieduizend kinderen ingedeeld in vijf even grote groepen op basis van de concentratie cortisol over drie maanden. Daaruit bleek dat in de groep kinderen met de hoogste cortisolspiegels bijna tien keer zoveel obesitas voorkwam vergeleken met kinderen met lage spiegels. Daarnaast zat vet vaker in de buikstreek, wat ongunstig is voor de gezondheid. Cortisolspiegels en daarmee het stressgehalte werd gemeten in hoofdhaar. Drie centimeter lang haar vanaf de schedel weerspiegelt de hoogte van cortisol gedurende de afgelopen drie maanden. Cortisol kan onder meer verhogen door psychische spanning, tekort aan slaap, ontstekingen en te suikerrijke voeding.

Bij de ouderen in het Britse onderzoek werd een verband gevonden tussen chronisch verhoogde cortisolwaarden en obesitas. Hoe hoger de cortisolwaarde over twee maanden was, des te hoger bleken lichaamsgewicht, tailleomtrek en BMI. Ook hier werd gebruik gemaakt de nieuwe stabielere analyse van (in dit geval 2 cm) hoofdhaar voor het meten van cortisol over twee maanden. Door fluctuatie van cortisol gedurende de dag zijn metingen in bloed, speeksel of urine niet betrouwbaar. Uit een retrospectieve longitudinale analyse over vier jaar bleken hoge cortisolspiegels ook significant geassocieerd met het meer dan vier jaar voortduren van obesitas bij ouderen.