Onderzoekers van Istanbul Medipol University voerden een gerandomiseerde, assessor-geblindeerde studie uit onder zestig mensen van 55 tot 85 jaar met alzheimer in een licht tot matig stadium (CDR 1-2). Zij verdeelden hen willekeurig over een interventie- en controlegroep van elk dertig personen. De gemiddelde leeftijd bedroeg respectievelijk 71 en 72 jaar en 70% en 60% was vrouw. Bij aanvang scoorden beide groepen gemiddeld 19 à 20 van maximaal 30 punten op de Mini-Mental State Examination (MMSE), een test voor het algemeen cognitief functioneren.

De interventiegroep volgde zes maanden een individueel afgestemd, plantenrijk ketogeen voedingspatroon, gecombineerd met dagelijks minimaal twaalf uur vasten en niet eten in de laatste drie uur voor het slapengaan. De onderzoekers stemden het voedingsadvies af op vijf metabole profielen: inflammatoir, glycotoxisch, toxisch, vasculair en atrofisch. Deze kenmerkten zich respectievelijk door inflammatie, obesitas en insulineresistentie, vermoeidheid en verhoogde concentraties zware metalen, hart- en vaatziekten en hypertensie, en leeftijdsgerelateerde afname van hersenweefsel. De controlegroep kreeg de gebruikelijke medische zorg zonder voedingsbegeleiding.

Na zes maanden steeg de gemiddelde MMSE-score in de interventiegroep met 0,9 punt, terwijl deze in de controlegroep met 1,5 punt daalde. Dit verschil was statistisch significant (p<0,001). In de interventiegroep bleef 93% cognitief stabiel en verbeterde 7%; niemand ging aantoonbaar achteruit. In de controlegroep bleef 70% stabiel, ging 27% achteruit en verbeterde 3%. Deelnemers zonder glycotoxisch profiel reageerden gunstiger op de interventie. Ook hing meer structurele hersenschade samen met een minder gunstige cognitieve respons.

De auteurs concluderen dat de combinatie van een plantaardig georienteerd ketogeen voedingspatroon en intermittent fasting potentie heeft om cognitieve achteruitgang bij alzheimer te stabiliseren. Een persoonsgerichte aanpak die rekening houdt met metabole kenmerken en structurele hersenschade lijkt daarbij relevant.

De kleine onderzoeksgroep, uitvoering in één centrum en follow-up van slechts zes maanden beperken de zeggingskracht. Daardoor blijft onduidelijk of de resultaten ook voor andere populaties en op langere termijn gelden.